Se non queres SOPA, pois toma dúas tazas (I)

Figura 3_2

Acabamos de chegar de Malpartida de Cáceres, de compartir experiencias con colegas de todo o Estado (e máis aló) sobre a verdadeira socialización do patrimonio no rural. Todo grazas a Juanjo e Saba, os dous instigadores desa fábrica de soños que se chama Underground Arqueología. Cando semella que a Arqueoloxía está soterrada para sempre, xurde esta iniciativa que dá esperanzas a todos os que cren na Arqueoloxía como profesión pero tamén como ferramenta crítica para mudar a realidade. Rapaces e rapazas novos, entre os vinte e os trinta, son os artífices dunha peculiar sopa de letras inzada de suxerentes nomes de empresas de xestión cultural: Arqueoart, Niquelarte, Underground Arqueología, Xeitura, Cool-Touring, Trapezidetana, Varep Gestión de Patrimonio, Rock Art Conservation… Xente que asume a prática democrática e participativa, a transparencia e o compromiso social como guieiros no seu devalar profesional. Persoas que asumen con naturalidade a necesaria autocrítica nun intre de reconversión no que van xurdir modelos alternativos que non van agardar por ninguén. Tiven a sorte de moderar un debate no que se preguntaba que facer para achegar o público ás institucións científicas? Esta pregunta non ten sentido. As únicas institucións científicas presentes aquí foron a Universidade de Vigo, da man da decana Bea Comendador, un referente na Arqueoloxía Pública española, o INCIPIT do CSIC e universidades sobre todo andaluzas e extremeñas, sobre todo os departamentos de didáctica e educación. Por iso digo que xa non se agarda nin pola Academia nin pola Administración para tentar construír algo novo. Esta foi unha lección do movemento do 15M que a nova arqueoloxía asume de seu. Contra o despilfarro e a corrupción a rede SOPA’13 actúa como Calle 13, apoiando a autoxestión e a implicación real das comunidades na xestión do seu patrimonio. Un exemplo claro foi a experiencia de Cinetinere. Os arqueólogos e as arqueólogas estamos afeitos a acotar, cinguir, delimitar e pechar espazos e arquitecturas. A realidade é moito máis complexa ca todo iso. A realidade é dinámica, itinerante e trashumante, como saben ben os habitantes de Malpartida de Cáceres. Cineitínere bebe directamente das Misións Pedagóxicas da II República. Daquela, levábase a cultura aos pobos do rural. Agora trátase de implicar á veciñanza e coadxudar ao procesos de empoderamento. Unha arqueoloxía modesta que aprenda da xente do común e esquenza ese discursiño faccioso de autoafirmación corporativista tan infame e prexudicial para a profesión. O mesmo discurso que banaliza e condea o voluntariado en Arqueoloxía. Que mágoa. En contra desta involución, o SOPA’13 está na avangarda europea da Arqueoloxía máis integradora, nin máis nin menos.

DSCN1231

Anuncios
Categorías: Arqueolóxicas, O mellor do País | Deja un comentario

Navegador de artículos

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.

A %d blogueros les gusta esto: